ΠΕΠΤΕΓ

ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ  «ΥΓΙΕΙΝΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ»

   Είναι αυτονόητο ότι όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται να προστατέψουν την υγεία τους.  Ήδη από το 1985 και μετά, και η Ελληνική Πολιτεία, θέσπισε νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή συγκεκριμένων κανόνων στους χώρους εργασίας. 

   Οι κανόνες αυτοί περιγράφονται γενικά ως «Μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας» και περιλαμβάνουν προϋποθέσεις και μέτρα που πρέπει να τηρούνται κατά τη διάρκεια εργασιών πάσης φύσεως, ώστε να προστατεύεται η υγεία του εργαζόμενου και του κοινωνικού συνόλου κατ’ επέκταση.

   Σκοπός αυτών των κανόνων, είναι να δημιουργούνται ασφαλείς συνθήκες εργασίας, ώστε να εξαλειφθούν ή να μειωθούν τα εργατικά ατυχήματα ή να περιορίζεται η σοβαρότητά και οι επιπτώσεις τους.  Επίσης, ένας ιδιαίτερος στόχος εφαρμογής των «μέτρων υγιεινής και ασφάλειας» κατά την εργασία, είναι η μείωση των χρόνιων εργατικών νόσων, ώστε να δίνεται βαρύτητα στην πρόληψη των ασθενειών που είναι φθηνότερη οικονομικά από την θεραπεία.

   Η στρατηγική εφαρμογής αυτών των κανόνων είναι σημαντική για όλους τους Κλάδους.  Ιδιαίτερα για Κλάδους του γεωργοοικονομικού τομέα, η τήρηση των κανόνων ασφαλείας είναι ουσιώδης.  Δεν είναι λίγα τα ατυχήματα που έχουν συμβεί κατά την πραγματοποίηση αγροτικών εργασιών.  Σε πολλές δε περιπτώσεις, το αποτέλεσμα του ατυχήματος είναι θανατηφόρο ή βαρύτατος τραυματισμός με πολλές μετατραυματικές επιπτώσεις για το θύμα (ακρωτηριασμοί κ.λ.π.).

   Ένας επιπλέον πάρα πολύ σημαντικός λόγος που επιτάσσει την τήρηση των κανόνων ασφαλείας κατά τις αγροτικές εργασίες, είναι η χρήση επικίνδυνων χημικών ουσιών (φυτοπροστατευτικά, ζιζανιοκτόνα,  λιπάσματα, φυτοορμόνες, κ.λ.π.) που όταν δεν γίνεται σωστή και προσεκτική εφαρμογή τους, απειλούν την υγεία, πρώτα του ίδιου του εφαρμοστή (του αγρότη δηλαδή) και μετά του καταναλωτή, που θα είναι ο τελικός αποδέκτης του προϊόντος.

   Γι’ αυτό το λόγο, η Ε.Ε. έχει ορίσει επίσης, μετά το «σκαλοπάτι» της παραγωγής, τους κανόνες εκείνους που θα εξασφαλίσουν ότι το τελικό προϊόν προς κατανάλωση, θα είναι απαλλαγμένο από την υπολειμματική παρουσία οποιουδήποτε σκευάσματος χρησιμοποιήθηκε κατά την παραγωγή και την συγκομιδή.

   Η νομοθεσία, όταν πρόκειται για επιχειρήσεις άνω των 50 ατόμων, προβλέπει την υποχρεωτική πρόσληψη Τεχνικού Ασφαλείας και Ιατρού Εργασίας, ώστε να συμβάλλουν στην βελτίωση των συνθηκών εργασίας και παραγωγής.  Επιπλέον, υποχρεώνεται ο εργοδότης να διενεργεί υπό την ευθύνη του Ιατρού Εργασίας, επί ετήσιας βάσης, ιατρικές προληπτικές εξετάσεις, ώστε να παρακολουθείται προληπτικά η υγεία των εργαζομένων.  Μέσω των προληπτικών εξετάσεων υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα να παρακολουθείται τακτικά η υγεία των απασχολούμενων και να προλαμβάνονται σημαντικές ασθένειες που είναι πιο εύκολα θεραπεύσιμες ή θεραπεύσιμες, εν τη γενέσει τους.  Εννοείται επίσης, ότι ένας ελεύθερος επαγγελματίας, όπως συνάδελφοι του δικού μας Κλάδου, πρέπει από μόνοι τους να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και παρακολούθησης της υγείας τους.

   Αν μπορούμε να υποθέσουμε το σκεπτικό του Νομοθέτη, θα λέγαμε ότι επειδή ένα τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στους χώρους εργασίας είναι οι ασθένειες (εργατικές νόσοι) και τα ατυχήματα (εργατικά ατυχήματα), η πρόνοια του μέσω της σχετικής νομοθεσίας, είναι στο να υποχρεώσει και προφανώς να ευαισθητοποιήσει πρώτα τον ίδιο τον εργοδότη και να τον πιέσει να  ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει αυτός με τη σειρά του τους εργαζόμενους που απασχολεί.

   Αν το παραπάνω, το επεκτείνουμε στον αγροτικό Κλάδο, αυτός που θα ενημερώσει και θα ευαισθητοποιήσει τον αγρότη είναι ο τεχνικός επιστήμονας, δηλαδή ο τεχνικός επιστήμονας που παρακολουθεί την παραγωγική διαδικασία.

   Η «πληροφορία» ως καθημερινό αγαθό, δεν είναι διαθέσιμη, σε όλους τους πολίτες.  Για διάφορους λόγους, πολλοί συνάνθρωποί μας, δεν μπορούν να αξιολογήσουν αποτελεσματικά τις πληροφορίες που σχετίζονται με την ασφάλεια και την υγεία τους.  Πολλά ατυχήματα και ασθένειες επαναλαμβάνονται διότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι  δεν εφαρμόζουν τους κανόνες ασφαλείας και πρόληψης.  Είναι κάτι σαν τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, που όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν, αλλά ποτέ δεν πιστεύουμε ότι θα τύχει κάτι σε εμάς.  Αυτό λοιπόν που συμβαίνει με τους εργαζόμενους είναι ότι γνωρίζουν τους κινδύνους αλλά δεν τους έχουν συνειδητοποιήσει.  Η πληροφόρηση λοιπόν και η ευαισθητοποίηση των εργαζομένων είναι υποχρέωση και του αρμόδιου τεχνικού επιστήμονα.  Για αυτό το θέμα και για τους κανόνες που θα έπρεπε να διέπουν την εφαρμογή τους, ως προς το τι εννοούμε όταν λέμε «τεχνικός επιστήμονας», θα παρουσιαστεί σε επόμενα άρθρα.

   Η γνώση λοιπόν είναι δύναμη ζωής και η καλύτερη μέθοδος πειθούς είναι η ενημέρωση.  Μην ξεχνάμε ότι χρειάστηκαν σχεδόν 30 χρόνια αντικαπνιστικής εκστρατείας για να υποχρεωθούν οι Καπνοβιομηχανίες να βάλλουν στο πακέτο των τσιγάρων το μήνυμα «ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ» !  Και όμως οι καπνιστές αν και καθημερινά βλέπουν αυτό το μήνυμα, συνεχίζουν να καπνίζουν και σταματούν μόνο όταν αρρωστήσουν.

   Κλείνοντας, είναι θεμελιώδες να τονίσουμε ότι η υγεία είναι ένα κοινωνικό αγαθό και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με αυτή.  Πρώτα οι τεχνικοί – επιστημονικοί Κλάδοι που απασχολούνται στον αγροτικό τομέα, πρέπει να γνωρίζουν τους κανόνες προστασίας της υγείας και της ασφαλούς εργασίας, και να τους κοινωνούν προς κάθε ενδιαφερόμενο και όπου είναι απαραίτητο.

   Μέσα από αυτή την στήλη, σταδιακά, θα αναφέρεται η νομοθεσία που διέπει την «Υγιεινή και Ασφάλεια στην Εργασία» και θα γίνεται και ιδιαίτερη αναφορά στον αγροτικό τομέα.  Ευελπιστούμε ότι οι συνάδελφοι θα συμμετάσχουν και με την δική τους τεκμηριωμένη άποψη για αυτά τα ζητήματα, ώστε να δημιουργηθεί μία νέα πηγή πληροφόρησης για τον Κλάδο μας πάνω σε αυτά τα πολύ σημαντικά θέματα.

Κωνσταντόπουλος Ιωάννης

Γενικός Γραμματέας – ΚΔΣ ΠΕΠΤΕΓ